Zaliczkę na podatek dochodowy z działalności gospodarczej wpłaca się co do zasady do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu albo kwartale rozliczeniowym. Za marzec termin przypada więc na 20 kwietnia, a za pierwszy kwartał również na 20 kwietnia. Gdy 20. dzień miesiąca jest dniem wolnym od pracy, termin przesuwa się na pierwszy dzień roboczy.
Kiedy trzeba wpłacić zaliczkę na PIT?
Przedsiębiorca samodzielnie oblicza i wpłaca zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Okresem rozliczeniowym może być miesiąc albo kwartał, zależnie od wybranego trybu oraz spełnienia warunków przewidzianych w ustawie o PIT.
W przypadku rozliczeń miesięcznych zaliczkę za poprzedni miesiąc wpłaca się do 20. dnia kolejnego miesiąca. Przy rozliczeniu kwartalnym obowiązuje ten sam dzień miesiąca następującego po zakończeniu kwartału.
Rozliczenie miesięczne a kwartalne
Miesięczne zaliczki są podstawowym rozwiązaniem dla przedsiębiorców rozliczających działalność według skali podatkowej albo podatku liniowego. Z kolei z kwartalnych wpłat mogą korzystać przede wszystkim mali podatnicy oraz osoby rozpoczynające działalność, o ile spełniają warunki ustawowe.
| Tryb | Termin płatności | Dla kogo |
|---|---|---|
| Rozliczenie miesięczne | Do 20. dnia miesiąca za miesiąc poprzedni | Co do zasady wszyscy przedsiębiorcy rozliczający zaliczki miesięcznie |
| Rozliczenie kwartalne | Do 20. dnia miesiąca po zakończeniu kwartału | Mali podatnicy oraz przedsiębiorcy rozpoczynający działalność, jeśli spełniają warunki |
Mały podatnik to przedsiębiorca mieszczący się w ustawowym limicie przychodów ze sprzedaży. Jego wysokość zależy od limitu wyrażonego w euro i kursu przyjętego zgodnie z przepisami, dlatego przed wyborem rozliczeń kwartalnych trzeba sprawdzić aktualne warunki.
Ostatnią zaliczkę za grudzień albo za czwarty kwartał wpłaca się zasadniczo do 20 stycznia następnego roku. Można jednak nie wpłacać tej zaliczki, jeżeli przed upływem tego terminu podatnik złoży właściwe zeznanie roczne, na przykład PIT-36 albo PIT-36L, i zapłaci podatek wynikający z zeznania.
Kiedy nie trzeba płacić zaliczki?
Obowiązek wpłaty może nie powstać albo może zostać odroczony w kilku sytuacjach. Najważniejsze przypadki to:
- Limit 1000 zł – przy skali podatkowej i podatku liniowym zaliczki nie trzeba wpłacać, jeżeli podatek należny od dochodu osiągniętego od początku roku, pomniejszony o wcześniejsze zaliczki, nie przekracza 1000 zł. Gdy różnica przekroczy ten limit, wpłaca się kwotę wynikającą z rozliczenia.
- Zawieszenie działalności – w okresie zawieszenia przedsiębiorca jest co do zasady zwolniony z obowiązku wpłacania zaliczek. Dotyczy to także ryczałtowców, choć w czasie zawieszenia mogą wystąpić przychody wymagające późniejszego rozliczenia.
- Zeznanie złożone przed 20 stycznia – przy ostatniej zaliczce roku można zastąpić ją zapłatą podatku wynikającego z zeznania rocznego, jeżeli zeznanie i płatność zostaną wykonane przed terminem.
- Kredyt podatkowy – niektórzy przedsiębiorcy rozpoczynający działalność po raz pierwszy mogą skorzystać ze zwolnienia z bieżących zaliczek, a podatek rozliczać w kolejnych latach. Jest to rozwiązanie warunkowe, wymagające spełnienia wielu przesłanek.
Limit 1000 zł wynika z art. 44 ust. 15 ustawy o PIT. Dotyczy podatników rozliczających dochód według skali podatkowej albo podatku liniowego. Nie oznacza, że każda niska wpłata automatycznie znika. Należy porównywać podatek należny narastająco od początku roku z sumą zaliczek należnych za wcześniejsze okresy.
Ryczałtowcy nie korzystają z limitu 1000 zł. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wpłaca się w każdej wysokości, jeżeli powstał podatek do zapłaty. Wyjątkiem od samego obowiązku wpłaty może być między innymi okres zawieszenia działalności albo spełnienie warunków kredytu podatkowego.
Jak wykonać przelew na zaliczkę?
Zaliczkę na PIT wpłaca się na indywidualny mikrorachunek podatkowy. Numer rachunku należy wygenerować dla właściwego identyfikatora podatkowego. Przedsiębiorca posługuje się co do zasady numerem NIP, a nie numerem PESEL.
Przed zatwierdzeniem przelewu sprawdź następujące dane:
- Numer mikrorachunku podatkowego – rachunek musi należeć do właściwego podatnika.
- Identyfikator podatkowy – przedsiębiorca powinien wskazać NIP.
- Okres rozliczeniowy – miesiąc albo kwartał, którego dotyczy wpłata.
- Symbol płatności – właściwy dla formy opodatkowania, na przykład PIT przy skali podatkowej albo PPL przy podatku liniowym.
Błędny rachunek, okres lub symbol może utrudnić przypisanie wpłaty przez urząd skarbowy. Przy zmianie formy opodatkowania, przejściu na rozliczenia kwartalne albo korzystaniu z kredytu podatkowego zasady mogą zależeć od szczegółowych warunków, dlatego wątpliwości najlepiej wyjaśnić przed upływem terminu.
Najważniejsza zasada jest prosta: sprawdź, czy rozliczasz miesiąc czy kwartał, ustal kwotę narastająco i wykonaj przelew najpóźniej do 20. dnia kolejnego miesiąca. Przy skali podatkowej i podatku liniowym zweryfikuj jeszcze limit 1000 zł, ale nie stosuj go do ryczałtu.
Artykuł nie stanowi porady inwestycyjnej lub finansowej.