Fakturę korygującą wystawia się wtedy, gdy po wystawieniu faktury pierwotnej zmieniły się warunki transakcji albo wykryto błąd w jej treści. Dotyczy to między innymi rabatu, zwrotu towaru, pomyłki w cenie, stawce VAT, kwocie podatku lub danych transakcji. Korektę należy wystawić niezwłocznie po wykryciu błędu albo zaistnieniu przyczyny zmiany.
Czym jest faktura korygująca?
Faktura korygująca służy do doprowadzenia wcześniej wystawionego dokumentu do zgodności z rzeczywistym przebiegiem transakcji. Nie dokumentuje nowej sprzedaży, lecz zmienia dane, wartości albo skutki podatkowe wykazane na fakturze pierwotnej.
Obowiązek wystawienia korekty spoczywa co do zasady na sprzedawcy, który sporządził fakturę pierwotną. Nie jest to dowolna forma poprawy dokumentu. Jeżeli wystąpi przesłanka wskazana w art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, sprzedawca powinien wystawić fakturę korygującą niezwłocznie. Przepisy nie wskazują konkretnej liczby dni, dlatego należy działać bez nieuzasadnionej zwłoki.
Kiedy wystawić fakturę korygującą?
Fakturę korygującą wystawia się, gdy po wystawieniu faktury pierwotnej wystąpiła jedna z poniższych sytuacji:
- Stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce VAT, kwocie podatku, ilości towaru, zakresie usługi albo innej pozycji faktury.
- Udzielono rabatu, opustu lub innej obniżki ceny po wystawieniu dokumentu.
- Nabywca zwrócił całość albo część towaru lub opakowań.
- Sprzedawca zwrócił nabywcy całość albo część zapłaty, na przykład po uznaniu reklamacji.
- Zmieniono warunki transakcji, w tym cenę lub zakres świadczenia, a zmiana wpływa na dane wykazane na fakturze.
- Faktura nie zawiera wymaganej adnotacji, na przykład oznaczenia mechanizmu podzielonej płatności, mimo że taki obowiązek istniał.
Znaczenie ma rozróżnienie przyczyny korekty. Błąd istniejący już w chwili wystawienia faktury pierwotnej może wymagać odniesienia korekty do właściwego okresu rozliczenia tej faktury. Jeżeli korekta dokumentuje zdarzenie, które nastąpiło później, rozliczenie zwykle następuje w okresie wystąpienia tego zdarzenia.
Faktura korygująca a KSeF i nota korygująca
Po wejściu w życie obowiązkowego KSeF zasady poprawiania faktur są bardziej jednoznaczne. W KSeF nie wystawia się not korygujących. Jeżeli nabywca zauważy błąd, powinien przekazać informację sprzedawcy, a sprzedawca wystawia fakturę korygującą. W przypadku samofakturowania korektę może wystawić nabywca, jeżeli działa na podstawie odpowiedniej umowy i upoważnienia.
| Cecha | Faktura korygująca | Nota korygująca |
|---|---|---|
| Kto wystawia? | Co do zasady sprzedawca, który wystawił fakturę pierwotną | Przed wejściem w życie zmian wystawiał ją nabywca |
| Zakres poprawek | Błędy wartościowe, podatkowe, merytoryczne i formalne oraz późniejsze zmiany transakcji | Wcześniej wybrane błędy formalne, które nie zmieniały wartości transakcji |
| Możliwość wystawienia w KSeF | Tak, z powiązaniem z fakturą pierwotną | Nie |
| Skutek podatkowy | Może zmienić podstawę opodatkowania, VAT lub należność | Nie służy do zmiany ceny, stawki VAT ani kwoty podatku |
Przy fakturze ustrukturyzowanej korekta powinna zawierać numer KSeF faktury pierwotnej. Jeżeli w fakturze podano NIP podmiotu, który nie był rzeczywistym nabywcą, stosuje się szczególny mechanizm polegający na wystawieniu korekty do zera oraz nowej faktury z prawidłowymi danymi.
Korekta in minus i in plus – kiedy ją rozliczyć?
Korekta in minus obniża podstawę opodatkowania, kwotę VAT albo należność. Może wynikać na przykład z rabatu, zwrotu towaru lub zwrotu części zapłaty.
W przypadku korekty wystawionej w KSeF sprzedawca co do zasady ujmuje obniżenie w okresie, w którym faktura ustrukturyzowana została wystawiona, czyli przesłana do systemu. Nie musi przy tym gromadzić odrębnej dokumentacji potwierdzającej uzgodnienie warunków obniżki i ich spełnienie, ponieważ znaczenie ma obieg dokumentu w systemie.
Przy korekcie wystawionej poza KSeF, na przykład w PDF albo w formie papierowej, sprzedawca powinien posiadać dokumentację potwierdzającą uzgodnienie warunków obniżki, ich spełnienie oraz zgodność korekty z tymi ustaleniami. W zależności od sytuacji znaczenie mogą mieć aneks do umowy, korespondencja handlowa, potwierdzenie zwrotu towaru lub dowód zwrotu pieniędzy. Szczegółowe wyjątki dotyczą między innymi eksportu i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
Nabywca zmniejsza podatek naliczony w okresie otrzymania korekty. Jeżeli nie odliczył jeszcze VAT z faktury pierwotnej, uwzględnia korektę w okresie, w którym dokonuje tego odliczenia.
Korekta in plus zwiększa podstawę opodatkowania albo kwotę podatku. Sprzedawca rozlicza ją w okresie, w którym wystąpiła przyczyna podwyższenia. Jeżeli przyczyna istniała już w chwili wystawienia faktury pierwotnej, korektę należy odnieść do okresu właściwego dla pierwotnej sprzedaży. Jeżeli podwyżka wynika z późniejszego zdarzenia, rozlicza się ją na bieżąco, w okresie wystąpienia tej przyczyny.
Termin „niezwłocznie” oznacza obowiązek podjęcia działania bez zbędnej zwłoki. Nie należy czekać do końca miesiąca ani do momentu zamknięcia ksiąg, jeżeli przyczyna korekty jest już znana.
Co zrobić po wykryciu błędu?
Po znalezieniu nieprawidłowości warto przejść przez następujące etapy:
- Ustal, czy błąd istniał już w chwili wystawienia faktury, czy wynika z późniejszej zmiany transakcji.
- Sprawdź, czy zmiana wpływa na cenę, ilość, stawkę VAT, podstawę opodatkowania albo kwotę podatku.
- Powiąż korektę z fakturą pierwotną, a w KSeF także z jej numerem KSeF.
- Oblicz różnicę i przygotuj fakturę korygującą z właściwym zakresem zmian.
- Ujmij dokument w okresie właściwym dla korekty in minus albo in plus.
Co musi zawierać faktura korygująca?
Dokument powinien pozwalać na jednoznaczne ustalenie, czego dotyczy i jaki błąd lub jaka zmiana została wprowadzona. Należy zamieścić na nim:
- Oznaczenie „faktura korygująca” albo „korekta”.
- Kolejny numer i datę wystawienia dokumentu.
- Numer faktury pierwotnej, a w przypadku faktury ustrukturyzowanej także numer identyfikujący ją w KSeF.
- Dane faktury pierwotnej, w tym numer, datę, dane sprzedawcy i nabywcy oraz numery NIP.
- Nazwę towaru lub usługi objętych korektą.
- Kwotę korekty podstawy opodatkowania lub podatku, z podziałem według stawek, albo prawidłową treść korygowanych pozycji.
- Opis przyczyny korekty, który nie zawsze jest elementem obligatoryjnym, lecz ułatwia wykazanie związku dokumentu ze zdarzeniem gospodarczym.
Najważniejsza zasada jest prosta: gdy faktura nie odzwierciedla rzeczywistej transakcji albo później zmieniły się jej warunki, sprzedawca powinien wystawić korektę niezwłocznie. Przy dokumentach w KSeF nie stosuje się not korygujących, a sposób rozliczenia zależy przede wszystkim od tego, czy korekta zmniejsza, czy zwiększa wartości wykazane na fakturze.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady podatkowej. W przypadku korekt dotyczących błędnego nabywcy, pustych faktur, samofakturowania albo wielokrotnych zmian w łańcuchu dostaw warto skonsultować dokumentację z doradcą podatkowym lub księgowym.